Honger

Honger. Honger is het meest besproken onderwerp van iedere foodseminar die je bijwoont, maar honger is meer dan hongerige mensen in Afrika. Er heerst ook een ander soort honger. Recht tegenover deze rommelende magen staat honger naar meer, en naar meer én naar meer. Een honger die enkel stilt als we slapen. Of is die honger er dan nog steeds?

De meest complexe voedselvraagstukken van het moment zijn honger en zijn tegenhanger obesitas, maar eigenlijk gaat dat laatste net zo goed over honger. Soms lijkt obesitas wel een welvaartsziekte die is ontstaan door onze honger naar groei. Is obesitas niet een welvaartsziekte die is ontstaan door onze honger naar groei? Ons verlangen om altijd maar meer te willen. En wanneer is ‘meer’ dan eigenlijk genoeg? Enerzijds produceren we bizar veel eten waarvan we alleen al in Nederland een derde weggooien. Anderzijds blijft die drang naar meer, want meer straalt iets uit. Meer is veel, meer is welvarend. Je kijkt op tegen meer. Inmiddels is meer een grote berg afval in combinatie van voedsel, plastic en andere dingen die vervangen zijn door meer.

Gelukkig zijn er ook steeds meer mensen die zich ontfermen over het oplossen van voedselvraagstukken. Zo zijn er ideeën om afval een herbestemming te geven, kromme groentes en fruit weer aan de consument aan te bieden of een restaurant te openen wat draait op de voedselverspilling van supermarkten.  Deze initiatieven spreken ons aan, dus de bevolking gaat hier in mee. Dit zijn echter tijdelijke oplossingen.

Deze oplossingen zijn meer een reactie op de huidige situatie, maar lossen, net als een medicijn, het daadwerkelijke probleem niet op. Het onderdrukt de ziekte zodat we weer even door kunnen. Zoals we gewend zijn van andere trends zal er nu het ene na het ander initiatief uit de grond schieten. Misschien worden we wel overspoeld met deze medicijnen en zal het effect van ‘meer’ een positieve uitwerking hebben. De opkomst van steeds meer initiatieven belicht het probleem van verschillende kanten, waardoor we het meer gaan zien. Het zal er toe leiden dat we daarna toch echt de échte oorzaak gaan aanpakken. Een gedragsverandering in ons dagelijks handelen.

Misschien ben ik te ongeduldig en heeft dit probleem gewoon tijd nodig. Misschien is deze wegwerpeconomie slechts een fase waarin we nieuwe dingen leren. Er wordt harder getrokken aan nieuwe manieren om te recyclen. Steeds meer vormen van beloningssystemen in plaats van straffen verschijnen in onze samenleving en ook manieren hoe we bewustwording kunnen creëren worden origineler. Projecten van YFM Nederland boeken succes en de gekke groentes worden omarmd. Ook worden we weer creatief met koken door onze restjes te integreren.

Misschien moeten we de wegwerpeconomie niet meer zo proberen te verdringen. Laten we proberen te zien wat het ons kan opleveren in plaats van afnemen. Laten we onze honger hier maar even mee stillen en ons niet volproppen met zorgen. Smakelijk.

Recent Posts

Leave a Comment